zondag, december 31, 2006

... van het jaar

1. Belgisch Politicus van het jaar


Daniël Termont verpletterde de tegenstand met 32% bij de gemeenteraadsverkiezingen. Niet in het minst de infame schoelies van het VB, die in Gent achteruit gingen. "Gent is New York niet, maar het is ook Lotenhulle niet" tekent de natuurlijke charme van de volkse sp.a'er: ook al drukt hij zich niet bijster fijnzinnig uit, hij bewandelt blijkbaar de juiste weg om de kleine man terug te halen. Nah. Twintigduizend Gentenaars vonden dat ook.



Patrick is natuurlijk evengoed de politicus van 2006, maar de Gentse prestatie wordt -onterecht- een beetje minder in de bloemetjes gezet. De sp.a at hier niet (alleen) de stemmen van de centrumpartijen op, maar kreeg ook de steun van wie het minder goed heeft.

2. Internationale politica van 2006


Nancy Pelosi. De nieuwe vrouwelijke (en democratische) speaker van het House of Representatives is alles wat Bush niét is. Slim en gematigd, bijvoorbeeld. De landslide-overwinning van de Democraten in de parlementsverkiezingen eind dit jaar vormt hopelijk het begin van het einde voor de Republikeinen. Na tien jaar verliezen ze controle over het Congres, binnen twee jaar de president? Misschien mag ik hier volgend jaar overigens Ségolène Royal plaatsen als eerste vrouwelijke leider in Frankrijk.


Deden het dit jaar ook niet slecht: Romano Prodi, die ondanks zijn leeftijd en het moeilijke politieke schaakbord in Italië, Berlusconi eruit wist te gooien. Als hij even tijd heeft om te ontsnappen aan zijn binnenlandse politieke problemen, zit er een geëngageerd federalist in de Europese Raad. Wat we alleen kunnen toejuichen.



Merk op dat Latijns-Amerika binnenkort als contintent mag worden herdoopt in "Links"-Amerika. Ook Lula Da Silva, Evo Morales en vreemde vogel Hugo Chavez (van wie de speech voor de AV van de VN over "de duivel" niet licht zal vergeten worden) hadden een voorspoedig jaar. Hoewel we vraagtekens plaatsen bij de relaties van deze laatste met de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad...

3. Cultuurfiguur

Muse. Schitterend optreden op Werchter en o zo zalige herhaling in het Sportpaleis twee weken terug. Zeer goede nieuwe plaat met Black Holes & Revelations. Groep die nu nog veel jonger is dan toen ze ooit begonnen. Bijzondere dank voor het sublieme einde van "Knights of Cydonia".



Komen ook op het podium: René Jacobs voor zijn betoverende Mozartopvoeringen in Parijs (Toverfluit, die Entführung), de RTBf voor het lef om integrale opera's uit te zenden in de normale avondprogrammatie en het NTGent, om met Martens een toneelstuk te maken over een bijzonder moeilijk onderwerp (de jaren '70 en '80) in een gedurfd concept (monoloog).



Met verve gebuisd in de categorie cultuur: de Vlaamse Opera voor haar slechte programmatie 2006-2007, waardoor ik mijn abonnement niet heb verlengd.

4. Sportmensch van 2006



Justine! Justine! Justine! Geen discussie. Volgend jaar gewoon drie matchen meer winnen (de finale van Wimbledon, de Australian en de US Open) en haar resultaten vormen de perfecte reflectie van haar talent. Zelden meer genoten van haar academische en hyperprecieze slagenarsenaal dan afgelopen jaar. Terecht nummer 1. Ook andere landgenoten maakten zich verdienstelijk (Tia Hellebaut, Tom Boonen, Kim Gevaert etc.), maar de perfectie kan je gewoon niet kloppen.

5. Verliezer van het jaar



Jean-Marie! Jean-Marie! Jean-Marie! U weet vast al over wie ik het heb. J-M Dedecker uit Oostende. Waande zich onverwinnellijk als een waar judo-kampioen terwijl hij de VLD het hele jaar door naar hartelust flagelleerde met onbehouwen uithalen naar mensen die de partij hebben grootgemaakt en daarvoor royaal beloond werd in De Stemmenkampioen, het internetpanel van de gerenommeerde kwaliteitskrant Het Laagste Nieuws. Tot hij met de realiteit werd geconfronteerd. Jean-Marie IS geen stemmenkanon. De partij verliest ook met hem erbij. Enige planning zal hen wellicht niet vreemd zijn, maar toch is het een moedige daad van de VLD-top om hem er ook effectief uit te zetten.

Had men dit een jaar eerder gedaan, was veel miserie de blauwe partij bespaard gebleven. Ook al vertegenwoordigt hij 40% van de bij de partijvoorzittersverkiezingen opgedaagde militanten (heeft dit niet eerder te maken met de zwakte van de andere kandidaat?), er is gewoon niet veel liberaal aan die man. Bokskampioenen kunnen blijkbaar premier van Slowakije worden, maar bij ons zal het gelukkig niet zo ver komen.



Bijna had ik Dedecker genomineerd voor "aardverschuiver van het jaar", toen hij op zijn eentje het kartel CD&V/N-VA naar de Filistijnen leek te helpen, maar het heeft niet mogen zijn. N-VA-voorzitter Bart De Wever en Geert Bourgeois blijken toch niet zo'n verstokt rechtlijnige Vlaamsch-nationalisten te zijn als ik dacht. Ze kozen (zekere) mandaten boven principes (en onzeker alleen naar de kiezer trekken). Ik moet overigens mijn bewondering uitspreken voor Bart De Wever, die voor het eerst sinds ettelijke decennia de CD&V heeft doen verklaren dat ze volgens waarden en principes handelen. Dat moet een historisch unicum zijn. Exit Jean-Marie. Die nu alleen nog een politieke toekomst heeft bij het VB. Tenzij hij toch nog de handen in elkaar slaat met Jean-Pierre Van Rossem.



Hebben ook recht op een podiumplaats in deze categorie: Jan Boskamp (de man die Standard naar de titel moest leiden, maar meer grapjes over zijn taalgebruik heeft nagelaten dan wat anders), Wouter Bos (die dacht meer stemmen te kunnen winnen door naar rechts te gaan) en Rita Verdonk (die haar partij verscheurde op jacht naar Fortuynstemmen, waardoor de VVD nu in de oppositie zit).



... ik vergat bijna de scheidsrechter uit de wedstrijd Portugal-Nederland op het WK ;). Meneer Ivanov was de naam?

6. Pechvogel van het jaar

De vaste lezer van deze blog weet dat ik een boontje heb voor de passie en de ongeveinsde overtuiging waarmee Laurette Onkelinx de politiek bedrijft. Toch was 2006 voor haar geen gemakkelijk jaar. Het is in de jaaroverzichten al uitentreure aangehaald: ontsnappende gangsters (een keer of drie), veroordeelden die foutief te vroeg worden vrijgelaten, buitenlanders die niet zo hoffelijk zijn niet meer terug naar België te komen, problemen met Erdal... Maar Laurette is een harde. Hoewel ze in deze dossiers waarschijnlijk niet vrijuit gaat, verdient ze toch bewondering voor de manier waarop ze zich staande heeft gehouden tegen haar collega's (amai Patrick Dewael... als je De Standaard van dit weekend mag geloven), de pers en de achterban. Oeps... we waren bijna de oppositie vergeten in ons rijtje. En ondanks haar blunders in het strafrecht, lijken haar ideeën voor de burgerlijke procedure wel goed te zijn (o.a. de mogelijkheid om rechters een stuk van hun loon in te houden als ze niet productief genoeg zijn, de uitbreiding van de rechtsbijstand).



Buiten de politiek is de pechvogel van het jaar ongetwijfeld de burgerbevolking in Libanon en Irak. Speelbal tussen de Hezbollah en Israël, die beiden niet echt veel oog hebben voor detail bij het uitschakelen van de andere, moeten de eersten aanzien hoe een bijna heropgebouwd land op een maand tijd in puin werd geschoten met tanks en bommen. De anderen zitten stilaan vier jaar aan een stuk in een orgie van geweld geklemd tussen terroristen, plaatselijke clans en een op short-term-cash gerichte Amerikaanse bezetter.

7. Lul van het jaar


Jean-Claude Van Cauwenberghe. Elk woord dat deze man uitspreekt, wordt achterhaald door een volgend Carolo-schandaal dat aan het licht komt. Er is weldegelijk een systeem-Van Cau (geweest?), dat het overheidsapparaat in de grootste stad van Wallonië heeft vergiftigd en de inwoners permanent besteelt. Wie niet akkoord gaat met Van Cau, zoals pers (Le Vif/RTBf), gerecht en partijtop hebben mogen ervaren, krijgt een leuke scheldpartij te verwerken. Liefst in het publiek. Dat de militanten dié man blijven steunen, is hoogst merkwaardig.



Zijn copains mogen ook op de foto.

8. Ontdekking van het jaar



9. Comeback van het jaar



Wilfried Martens. Zelden geziene interesse voor een Belgisch "staatsman" bij de publicatie van zijn mémoires, die wat ons betreft, Belgisch boek van het jaar mogen worden. Niet zozeer omwille van de literaire kwaliteiten, als wel voor de inkijk die het geeft in de carrière van een politicus van zijn generatie. Heel interessant om erbij te lezen is overigens Mont Ducal van Hugo De Ridder (in dezelfde week als de mémoires van Martens gekocht, het ene in de Fnac, het ander bij De Slegte). Zeer sterk toneelstuk in het NTGent (zie hoger). De staatsman waar die Martens had willen zijn.

zaterdag, december 30, 2006

Let's do it the primitive way

Bij het ochtendgloren werd Saddam Hoessein op ambachtelijke wijze openbaar om zeep geholpen door wat zou moeten gelijken op een Iraakse overheid.



Om elke zweem van ernstige organisatie te vermijden, vond men er niet beter op dan de beulen bij de executie een Spiderman-"cagoule" aan te trekken. De dikke koord die werd aangetrokken, was al helemaal om te lachen.



Ik had gedacht dat men een galg van veraf zou filmen, waar onherkenbare figuren in uniform iemand laten zakken door een valluik, maar men heeft hier duidelijk weer geopteerd voor de weg van de meeste collateral damage.



Het idee alleen al om het lijk achteraf nog eens mooi in beeld te brengen... In vergelijking met eender welke doorsnee executie van een staatshoofd zijn deze mensen echt prutsers. Het doet denken aan de Blackadder-aflevering waarin Karel I probeert om een pompoen met een grote snor op te laten onthoofden in zijn plaats... alleen is het "a pumpkin with a pathetic moustache painted on it".




Voor een keer gaan we akkoord met Gerrit Zalm. Dit is barbaars. Degene die dit heeft laten uitvoeren door zo'n bende prutsers, draagt er ook zelf de verantwoordelijkheid voor.

Om het met (vertaalde) Beccaria te zeggen: " it seems to me absurd that the laws , which are an expression of the public will, which detest and punish homicide, should themselves commit it, and that to deter citizens from murder they order a public one". Geef toe, een bivakmuts associeer je toch meer met een moordenaar dan met een politie-ambtenaar?

woensdag, december 27, 2006

animo Zingem in actie



animo Zingem en animo Oudenaarde slaan handen in elkaar bij jaarlijkse rusthuisactie

Een tiental jongeren van beide afdelingen offerde een stukje van kerstavond op om het personeel van rusthuis De Meerspoort bij te springen in hun verzorgende taak. Bij de derde editie van de seniorenactie willen animo Oudenaarde en animo Zingem de nadruk leggen op de solidariteit tussen de generaties.

Het is immers verkeerd om generaties tegen elkaar op te zetten. Ouderen hoeven geen financiële blok aan het been van hun kinderen en kleinkinderen te zijn, zoals sommigen ons maar al te graag willen doen geloven. Omgekeerd hebben jongeren best wel respect voor mensen op hoge leeftijd, die in onze samenleving in groten getale een vrij recent fenomeen zijn.

Op kerstavond is er traditioneel een mindere bezetting in het rusthuis, net op een dag die voor iedereen speciaal zou moeten zijn. Om iedereen die dat kon, gezellig te laten samenzijn op de gang en de anderen op de kamer eten te kunnen geven, werd het personeel bij het avondeten versterkt met een tiental animo's, zodat kerstavond toch nog iets bijzonder kon zijn voor zoveel mogelijk mensen. Wordt volgend jaar ongetwijfeld vervolgd. Hopelijk ook in Zingem...

www.animozingem.be
www.animo-oudenaarde.be

dinsdag, december 26, 2006

Jaaroverzicht

Het verzinkt uiteraard ietwat in het niet bij de audiovisuele krachtpatserij die de tv-stations dezer dagen op de argeloze kijker loslaten, maar we hebben zelf een bescheiden poging tot jaaroverzicht gemaakt ;). U hoeft geen dubbele bodems te zoeken achter de amateuristische combinaties van afbeeldingen en geluid.



zaterdag, december 23, 2006

Ségo op zieltjesjacht in België

Les Français de Belgique au cœur du choix présidentiel
Carte blanche d'Arnaud Montebourg, porte-parole de Ségolène Royal.

Les 22 avril et 6 mai 2007, les Français seront face à un choix politique crucial pour leur avenir. Face à une droite dure, répressive, et berlusconienne qui n’offre d’espérance qu’aux nantis et aux gagnants de la mondialisation dérégulée, le parti socialiste français s’engage plus que jamais dans la campagne pour un nouveau projet de société. Le vote du 16 novembre dernier désignant à plus de 60% Ségolène Royal comme candidate du Parti Socialiste témoigne de cette soif de renouvellement qui secoue la France. Face à la défiance des Français vis-à-vis de leurs responsables politiques, Ségolène Royal s’engage à créer les conditions d’une véritable révolution démocratique qui permette à chacun de reprendre sa place dans le système politique et dans le système économique.


Cette révolution démocratique ne saurait être limitée aux questions nationales. Il est en effet de la responsabilité des Français de répondre à l’impasse constitutionnelle européenne, dans le dialogue avec l’ensemble de leurs partenaires européens et ce, comme l’a répété Ségolène Royal, sans arrogance. Nous appellons de nos vœux à cette révolution démocratique en Europe, à une Europe des peuples, où la décision politique sera le fruit de délibérations collectives claires et transparentes.

L’enjeu est de taille. Le rôle des Français de l’étranger est à ce titre essentiel. Parce qu’ils constituent aujourd’hui 750 000 inscrits dans 531 bureaux de vote ouverts à l’étranger. Parce qu’ils représentent une France ouverte et dynamique à l’Europe et au monde. En 25 ans, le nombre de Français votant depuis les bureaux de vote établis à l’étranger aura été multiplié par 5. Enfin, parce qu’eux aussi peuvent souffrir des mêmes conséquences des politiques économiques et sociales désastreuses mises en place par la droite. Le retrait du service public à l’étranger, symbolisé par les suppressions massives de postes dans les Consulats et la transformation de certains d’entre eux en d’improbables « Consulats d’influence », où le service à nos compatriotes est limité au strict minimum, en constitue une des illustrations criantes.


Les engagements de Ségolène Royal comprennent ainsi une vaste réforme de la représentation politique des Français de l’étranger. Celle-ci reposera sur l’élection de 10 députés des Français de l’étranger et sur la transformation de l’actuelle Assemblée des Français de l’Etranger en un véritable Conseil Général d’Outre-Frontière, doté de compétences décisionnelles sur l’action sociale, la formation professionnelle, les bâtiments scolaires et l’action culturelle de proximité.

Ségolène Royal fait le pari d’une citoyenneté ouverte, au-delà même du territoire de la République, pour que celles et ceux qui vivent à l’étranger se sentent parties du destin de leur pays. Les Français de l’étranger ne doivent pas être aux marges de la République, mais bien en son cœur. La France doit les écouter, les soutenir et les protéger. A l’âge de la mondialisation, ils sont les meilleurs représentants de nos valeurs, de notre culture et de notre économie.

C’est pour cela que les inscriptions sur les listes électorales à l’étranger doivent être massives. En Belgique, pour la première fois 39 bureaux de vote seront ouverts et répartis dans 10 villes du pays: Bruxelles, Liège, Anvers, Gand, Mouscron, Tournai, Mons, Charleroi, Namur et Arlon. Les Consulats Généraux de France à Bruxelles, Liège et Anvers seront ouverts jusqu’au 30 décembre inclus. Pour que cela change fort, il faut voter. Je viens à Bruxelles ce mardi 19 décembre pour soutenir la candidature de Ségolène Royal et pour encourager l’inscription de toutes et tous sur les listes électorales. Dans une Europe politique encore en devenir, chacun se souviendra qu’au printemps dernier, ce sont les Italiens de l’étranger qui avaient donné la victoire finale à Romano Prodi. Retenons la leçon et préparons ensemble l’élection de Ségolène Royal le 6 mai 2007.

Arnaud Montebourg
Député de Saône-et-Loire et porte-parole de Ségolène Royal

Découvrez les photos de la visite d'Arnaud Montebourg au siège du PS belge...

(bron: www.ps.be)

Vive La Belgique

Na enig YouTube-speurwerk stootte ik op dit hilarische filmpje. Justine Hénin zingt met de cast van Samson... Om het te besterven :).

maandag, december 18, 2006

Peiling La Libre 18/12



De enige echte en betrouwbare peiling is toe aan een nieuwe driemaandelijkse editie. Hieronder de nieuwe Kamerverdeling.

I. Vlaanderen
1. Percentages
Groen 6,1% (+2,3%)
sp.a-Spirit 20% (-4%)
CD&V-NVA 29,6% (+4%)
VLD-Vivant 17,6% (-7%)
VB 24,6% (+5%)

2. Zetels
Groen 4 (+4)
sp.a-Spirit 17 (-6)
CD&V-NVA 29 (+7)
VLD-Vivant 15 (-10)
VB 24 (+6)

II. Franstaligen (Wallonië + BXL)
1. Percentages
Ecolo 8,78% (+1%)
PS 35,04% (+1,5%)
cdH 17,42% (+3%)
MR 28,4% (-0,5%)
FN 8,34% (+3,8%)

2. Zetels
Ecolo 4 (=)
PS 24 (-1)
cdh 11 (+3)
MR 18 (-6)
FN 4 (+3)

III. Meerderheden
a) Rooms-Rood 81/150 = comfortabel
b) Rooms-Blauw 73/150 = noppes
c) Paars 74/150 = noppes
d) Paars-groen 82/150 = comfortabel
e) Tripartite 114/150 = super comfy

vrijdag, december 01, 2006

De splitsing van het kartel in zetels

Gisteravond op aandringen van een paar mensen een berekening gemaakt op basis van de uitslag voor de provincieraad.

Groen! 7,6%
sp.a-spirit 19,7%
CD&V 24,09%
N-VA 6%
VLD-Vivant 18,3%
VB 21,9%

Geeft ons in zetels:

Groen! 6 zetels (+6)
sp.a-spirit 18 zetels (-5)
CD&V 22 zetels (+1)
N-VA 4 zetels (+3)
VLD-Vivant 18 zetels (-7)
VB 21 zetels (+3)

Coalities:

1. Paars: 78/150 = meerderheid
2. Rooms-Rood: 74/150 = geen meerderheid
3. Rooms-Blauw: 72/150 = geen meerderheid
4. Olijfboom: 87/150 = meerderheid
5. Tripartite: 112/150 = twee derden