zondag, oktober 29, 2006

Diversiteit, Ja; Onverdraagzaamheid, Nee!


De nieuwe campagne van de PES (Europese Socialistische Partij) roept alle Europese socialisten op om niet samen te werken met racistische of homofobe politieke partijen (Polen, Oostenrijk, Vlaanderen, Frankrijk, Italië...) en onbevreesd in het strijdperk te stappen voor diversiteit en verdraagzaamheid. Wie zin heeft om de verklaring te ondertekenen, kan dat hier doen. Voor België steunen EP-leden Anne Van Lancker, Mia Devits en Saïd El Khadraoui en staatssecretaris Didier Donfut (Europese Zaken) de campagne.


Gemeenteraadsverkiezingen en Oost-Vlaanderen

Nog een laatste berekening: de uitslag van de nationale partijen in de gemeenten in de provincie Oost-Vlaanderen.

Opgesplitst per arrondissement, rekening houdend met sommige kartels (20% groen, 80% sp.a), telkens n-va en cd&v opgeteld waar ze apart opkwamen:

1. Aalst-Oudenaarde
groen! 10.643 (4,08%) (-2,4%)
sp.a-spirit 52.559 (20,13%) (=)
cd&v/n-va 76.823 (29,42%) (+6%)
vld-vivant 82.522 (31,6%) (+5%)
vb 38.181 (14,62%) (-9%)

(verschil t.o.v. 2004)

2. Gent-Eeklo
groen! 33.523 (8,44%) (-3,7%)
sp.a-spirit 77.127 (19,41%) (+0,5%)
cd&v/n-va 128.131 (32,25%) (+9%)
vld-vivant 106.630 (26,84%) (+1,97%)
vb 48.436 (12,19%) (-7,93%)

3. Sint-Niklaas-Dendermonde
groen! 11.246 (4,21%) (-3,53%)
sp.a-spirit 46.632 (17,47%) (-1,43%)
cd&v/n-va 93.420 (34,99%) (+9,64%)
vld-vivant 60.710 (22,74%) (+1,91%)
vb 54.993 (20,60) (-6,19%)

4. Oost-Vlaanderen (alles samen)
groen! 55.411 (5,99%) (-3,10%)
sp.a-spirit 176.319 (19,05%) (+0,02%)
cd&v/n-va 298.374 (32,24%) (+8,8%)
vld-vivant 249.862 (27%) (+3,19%)
vb 141.610 (15,30%) (+7,62%)



Conclusie: cd&v/n-va profiteert het meest van het sowieso lagere aantal blokstemmers bij gemeenteraadsverkiezingen. Dat is een algemene trend, maar niet voor Aalst-Oudenaarde, dat in 10 van de 21 gemeenten blauw kleurt. Algemeen is cd&v in net één gemeente meer de grootste partij dan de vld dat is. sp.a verliest Dendermonde door het afscheid van De Batselier, maar herneemt Geraardsbergen én verovert Zwalm (hoewel de vld daar groter is, zie ik het als een sp.a-gemeente, gezien de dominantie van sp.a binnen het kartel Samba en de persoonlijke score van Bruno Tuybens). De meeste sp.a-groen!-kartels zetten niet zo veel zoden aan de dijk. De groene partij blijft in een aantal gemeenten opvallend groter dan de sp.a.



Voor de vld is het al bij al zo erg nog niet als verwacht. Dat heeft veel te maken met de vb-score. In veel gemeenten waar de partij de grootste was in 2004 (bijvoorbeeld Lokeren, Ninove) is het terug de blauwe partij die het heft in handen neemt.

Ségolène uitgefloten

PS : Ségolène Royal chahutée à Paris
LE MONDE | 27.10.06 | 14h31 • Mis à jour le 27.10.06 | 14h32

ne épreuve. Pour la première fois, Ségolène Royal a été contestée et chahutée par des militants lors du deuxième débat régional de la primaire socialiste qui a réuni, jeudi 26 octobre, au Zénith de Paris, devant plus de 5 000 personnes, les trois candidats à l'investiture présidentielle du PS. Huées et sifflets ont à plusieurs reprises couvert les applaudissements des supporteurs de la présidente de la région Poitou-Charentes. D'emblée, sa référence à François Mitterrand, "qui a inauguré cette salle en 1984", et à la date anniversaire de l'ancien président socialiste ont été mal perçues.Mais les réactions ont surtout été vives lorsque Mme Royal, prenant la parole après Laurent Fabius, a défendu son idée de créer des jurys citoyens. "Bien sûr, il y a le projet socialiste !, s'est exclamée la candidate. Mais il est dangereux et vain de fermer les yeux sur la crise démocratique profonde. A force de ne rien voir, on a ensuite une insurrection dans les urnes !"

Les sifflets ont redoublé lorsqu'elle a évoqué les "catégories populaires qui nous ont manqué en 2002" et ajouté : "Elles ne vont pas venir vers nous simplement parce que nous agitons le projet." "Hou !", s'est mise à crier une partie de la salle, dont l'accès avait été, comme la semaine précédente à Clermont-Ferrand, interdit aux caméras, photographes et radios au moment des discours.

Mme Royal a répété, déclenchant cette fois des ricanements : "N'ayons pas peur du peuple". Déstabilisée, elle a eu cette répartie étonnante : "La démocratie c'est comme l'amour, plus il y en a, plus elle grandit." Avant elle, Laurent Fabius avait ouvert le débat en lançant : "Chaque jour, ou presque, des idées nouvelles jaillissent autour de nous et même chez nous. Je voudrais ce soir proposer l'idée la plus nouvelle, celle avec laquelle aucune autre ne pourra rivaliser : qu'en 2007, le candidat désigné par le parti socialiste applique le projet socialiste !" L'ovation a fait place à quelques sifflets lorsque l'ancien premier ministre, partisan du non à la Constitution européenne, a abordé le thème de l'Europe.

Seul, Dominique Strauss-Kahn, dernier orateur, a tiré son épingle du jeu. Encouragés par ses partisans qui semblaient les plus nombreux, l'ancien ministre a rejeté "l'ordre juste" prônée par Mme Royal. "L'ordre est nécessaire mais il ne peut pas, à lui seul, faire un projet ! a-t-il affirmé. Le maître-mot de notre discours c'est : la vérité. Quelqu'un appelait tout à l'heure à respecter le peuple et à ne pas en avoir en peur, oui, il faut lui dire la vérité."

Le meeting s'achevant dans la cacophonie, le maire de Paris, Bertrand Delanoë, s'est dirigé le premier vers la sortie sans un mot. Dehors, les équipes des candidats s'échauffaient. Julien Dray, partisan de Mme Royal, en est quasiment venu aux mains avec Ramzi Khiroun, conseiller en communication de "DSK". Alors qu'il dénonçait devant les journalistes une salle "bourrée" par les strauss-kahniens, M. Dray a vu rouge lorsque M. Khiroun lui a lancé : "Ce soir, le jury populaire a tranché !" D'autres "royalistes" se consolaient en évoquant une crise de régime au PS. "Il y a toujours des soubresauts de la bête quand le vieux parti meurt", affirmait David Assouline, sénateur de Paris.

Mme Royal lançait un appel aux militants "à venir voter très nombreux" le 16 novembre, date du premier tour du vote. "Je ne m'explique pas ce qui s'est passé ce soir, disait-elle, mais c'est une épreuve supplémentaire qui va m'aguerrir." Les candidats ont rendez-vous le 7 novembre pour le dernier débat télévisé suivi, le 9, d'un meeting à Toulouse au terme d'un marathon qualifié d'"inutilement long" par la candidate.

Kanttekeningen bij het migrantenstemrecht (Le Vif L'Express)

Nog wat knipsels: Le Vif (Waals zusterblad van de Knack) heeft bedenkingen bij de kwaliteit van de allochtone verkozenen op 8 oktober.







let overigens op het foutje: het is niet Mimount Bousakla, maar Fauzaya Talhaoui die in de Antwerpse gemeenteraad belandde...

(bron: Le Vif L'Express, 13 oktober 2006, pp. 16-18)

What France needs (The Economist)

The Economist liet deze week zijn licht schijnen over de Franse presidentsverkiezingen. Als alternatief voor het "declinisme" (of het "ninisme" van Chirac) dromen ze van een "Madame Tatcher" die de publieke sector saneert (lees: decimeert) en de deuren opengooit voor de privé. Volgens het gezaghebbende Britse blad bestaat er weldegelijk een voedingsbodem in het land voor een neo-liberaal beleid... (voor alle duidelijkheid, het volgende stuk reflecteert geenszins mijn mening, maar het is interessant om eens aan de andere kant van de muur te kijken).

What France needs

Oct 26th 2006
From The Economist print edition

France is in a similar funk to Britain in the 1970s: a Madame Thatcher could restore its confidence


THERE is a palpably sour mood in France these days. As Jacques Chirac enters the twilight months of his 11th and (surely) final year as president, he is the most unpopular occupant of the Elysée Palace in the fifth republic's history. The government of his prime minister, Dominique de Villepin, has been paralysed ever since street protests forced it to withdraw a modest labour-market reform in the spring. The French have invented a buzzword: declinism, summing up the belief that the country is unreformable.

France matters. It is the world's sixth-biggest economy, a permanent member of the UN Security Council and a declared nuclear power. It was a founder of today's European Union, a driving force behind the creation of the single currency and—despite French voters' rejection of the draft EU constitution in May 2005—a longstanding promoter of deeper European integration. It is in part thanks to France's paralysis that the union is itself so uncertain of its direction. That is why Europe and the world are watching with close interest as the campaign for next spring's presidential election unfolds.

Our survey this week explains the gloomy background to that election. For ten years in a row, the economy has grown by less than the rich-country OECD average. The public finances are looking wobbly: public spending accounts for half of GDP, and in the past ten years the public debt has increased faster as a share of GDP in France than in any other EU-15 country. Above all, France suffers from stubbornly entrenched unemployment, which seems stuck at 8-10% overall, and over 20% for the young. It was chronic joblessness, as much as anything else, that lay behind the riots and car-burnings that exploded in the banlieues of Paris, heavily populated by disaffected Muslim youths, exactly a year ago. Today, these neighbourhoods remain tense: 21,000 vehicles were burned in the first six months of this year alone—twice as many as during the three weeks of rioting. A sense of exclusion lingers.

It's not impossible

Yet France is a country of contradictions. Its economy may be sluggish, but its workers are among the world's most productive. Its people are famously leery of globalisation and economic liberalism, yet France boasts some of the world's most successful multinational companies. Its public sector may be bloated and its tax burden excessive, yet the quality of its public officials is widely admired. Its mass-education universities come deservedly low in the world rankings, yet Paris's famous grandes écoles are among the best in the world. In short, France is a place in which, for almost every weakness, it is possible to find a matching strength.

The question is whether France can now build on these strengths by bringing in pro-competitive reforms—to its labour market, to its protected utilities and public monopolies, to its social model, to its public services and to its stifling regulatory system. There are reasons to be optimistic. Many of France's impressive businessmen are demanding change. The country's demographic outlook is healthier than its neighbours. Because it is less dependent on manufacturing than Germany, Italy and Spain, France has less to fear from low-cost Asian competition. It will always be hard to get reforms past the gauntlet of France's street protesters. But at least the government is not hobbled by the scratchy coalition politics that bedevils all attempts at reform in Germany and Italy.

And others have led the way. World-weary French commentators sometimes maintain that only smaller, more homogenous countries, such as Ireland, Finland, Denmark or the Netherlands can reform. But Spain has opened up its economy and Canada has restored its public finances. And look across the channel: in the 1970s Britain was suffering from declinism too. Many said that the trade unions were too strong, that reform was impossible. After all, one prime minister, Edward Heath, had made a valiant attempt at change in 1970-72, only to be unseated by a miners' strike—rather as Alain Juppé's bold reforms in 1995-97 were overturned by street protests. And yet after 1979 Margaret Thatcher showed that a determined government could shake up a sclerotic economy (and defeat the miners). It was a matter of leadership, above all.

The choices in spring

The real issue is not whether France is reformable—for the answer must be yes. It is whether there is a Madame Thatcher who has the courage to take on vested interests. The prognosis is not encouraging. On the left, three candidates will contest the Socialist Party's presidential nomination on November 16th. Even the most moderate, Dominique Strauss-Kahn, has signed up to an old-style socialist programme. Another, Laurent Fabius, has refashioned himself as a champion of the people against “hypercapitalism”. The front-runner and supposed moderniser, Ségolène Royal, has criticised the absurd rules on a 35-hour working week—but only for giving employers too much power over workers. On the right, Nicolas Sarkozy, the hyperactive interior minister, looks more promising. He preaches a “rupture” with past policies and an overhaul of the “social model”. Yet he was an interventionist finance minister with no apparent love for free markets, and has recently sounded softer on the need for radical reform.

Unpromising material, but then France's dame or homme de fer does not need to be quite as ironclad as the former British prime minister. When Mrs (now Lady) Thatcher embarked on her mission to convert Britons to the joys of wealth creation, Leonid Brezhnev led the Soviet Union and many still dreamed of a socialist Utopia. By contrast, France's hostility towards capitalism may be skin-deep—kept alive chiefly because politicians like Mr Chirac pander to it instead of confronting the French public sector with the realities of a global economy in which its private sector flourishes.

In Britain, where the private sector was much weaker, it took nearly two decades to turn around the economy. If the next French president can push through the reforms needed to restore the country's competitiveness, France could rebound far more quickly than the déclinologues assert.

(bron: http://www.economist.com/opinion/displaystory.cfm?story_id=E1_RDRDSVP)

Beveren-Standard 0-3

Voilà. Standard, club van mijn hart en dromen, is bezig aan een flukse opmars. Tot spijt van wie het benijdt stomen we weer onweerstaanbaar op naar de Belgische top. Zeg nu zelf, Genk kampioen, dat zou weer een aanfluiting zijn. Leve de gevestigde top-3 van het Belgische Voetbal.



Afgezien van de uitschuiver met Bossie en het feit dat we onze ploeg niet op orde hadden bij de seizoensstart, staan we terug vijfde. Op drie puntjes van Kluup en zes van Anderlecht/Genk. Dankzij de doelpunten van Defour, Conceiçao en Jovanovic. En de professionele aanpak van Michel Preud'homme. Zonder de eerste gerateerde wedstrijden zou Standard immers met 15 op 18 prijken. Onze verguisde ploeg-zonder-spits heeft met Milan Jovanovic inmiddels al een vleugelspeler die er 10 heeft binnengetrapt (waarvan 4 in de beker, ok...). De voorzetten van Sergio Conceiçao blijven van goudwaarde, de dribbels van Defour doen menig door overmatige bier- en frietenconsumptie pafferig hijgende voetbalsupporter op de adem trappen en de oerdegelijke vechtlust van Karel Geraerts straalt perfect de Luikse mentaliteit uit. Wist u dat Michel Daerden de nieuwe grasmat inhuldigde begin dit jaar?

vrijdag, oktober 27, 2006

Mededeling van de studentenvertegenwoordigers Rechten over de buispunten




De Gemeenschappelijke Examencommissie voor de opleiding Rechten heeft deze week een nieuwe regeling over deliberaties en buispunten aangenomen. Wij zijn daar als studentenvertegenwoordigers absoluut niet tevreden mee.

Hoewel in de meeste raden en commissies studenten vertegenwoordigd zijn, beslissen enkel de professoren over de deliberaties. Officieel wisten wij als studenten niet dat er een vergadering van de Gemeenschappelijk Examencommissie gepland was. Wij hoorden echter dingen waaien en hebben geprobeerd om via diplomatieke weg de buispunten te verdedigen. We hebben wel degelijk personen kunnen overtuigen van ons standpunt, maar blijkbaar was dit niet voldoende.

De nieuwe regeling houdt in dat je in elk Bachelorjaar 1 buispunt krijgt (tov 2 nu), als je gemiddeld minstens 600/1000 haalt (tov 550 nu). In de Masterjaren zijn er geen buispunten meer voorzien. Tweede licentie is een bachelorjaar, derde licentie is een masterjaar.

Wij zijn daar absoluut niet tevreden mee. We hebben dit onder meer op de Faculteitsraad al duidelijk laten horen.

De komende dagen en weken zullen er stappen ondernomen worden tegen deze beslissing. De kans is groot dat het VRG daarbij wordt betrokken. We zijn er immers van overtuigd dat we als studenten genoeg argumenten hebben om voor een redelijke deliberatieregeling te pleiten. Hoewel we er strikt genomen niet over kunnen meebeslissen, zullen we er alles aan doen om zo veel mogelijk professoren onze terechte zorgen te laten horen. Je kunt op ons rekenen.

Je hoort ongetwijfeld nog van ons.

Frederik Dhondt, Koen Hoornaert, Lien Coenen, Jonas Riemslagh, Sebastian Serruys
(Faculteitsraad Rechtsgeleerdheid)
Matthias Laevens (Raad van Bestuur UGent)

Fête de famille Rihoux-Detaille

Les photos prises à l'occasion de la réünion familiale Rihoux-Detaille (le 22 octobre dernier à Rosée) sont disponibles sur mon espace Flickr.


Astérix...









Le docteur Joseph Rihoux

(la réunion de 1988: debout Oncle Jean-François, Rik, Louis, Jean-Louis; assis maman, moi, tante Huberte, Gilles Vanhelmont, Bonne Maman & Isabelle, Philippe, tante Léona, tante Yvonne, tante Godelive, tante Françoise & Laure-Anne, tante Nicole)


(pater familias Joseph Rihoux, 19ième)











Les vidéos se trouvent ci-dessous.










Bien à vous,

Frédéric

zaterdag, oktober 21, 2006

Daerden Reggae Mix

Michel Daerden in actie. De mixjes blijven maar komen :).

Weetje van de dag


Gisèle Mandaila Malamba, staatssecretaris voor personen met een handicap en het Gezin (FDF), haalde bij de recente gemeenteraadsverkiezingen in Etterbeek... amper 564 voorkeurstemmen.

Waar of niet waar? Check hier.

zondag, oktober 15, 2006

Gemeenteraadsverkiezingen: top-30

Voorzover dit natuurlijk betrouwbaar kan genoemd worden, een kleine top-30 van de Dewachterscores van de kandidaten in de voornaamste steden. In het vet wie burgemeester werd.

1. Patrick Janssens (sp.a, Antwerpen) 213,92 (71.289)
2. Filip Dewinter (VB, Antwerpen) 191,29 (62.642)
3. Didier Reynders (MR, Luik) 96,388 (17.250)
4. Olivier Chastel (MR, Luik) 96,033 (17.025)
5. Herman Reynders (sp.a, Hasselt) 91,707 (15.052)
6. Patrick Moenaert (CD&V, Brugge) 89,275 (17.450)
7. Bernard Clerfayt (FDF, Schaarbeek) 86,095 (12.654)
8. Louis Tobback (sp.a, Leuven) 84,973 (13.260)
9. Willy Demeyer (PS, Luik) 84,788 (18.999)
10. Daniel Termont (sp.a, Gent) 79,709 (19.800)
11. Bruno Van Grootenbrulle (PS, Ath) 79,328 (7.136)
12. Jacques Van Gompel (PS, Charleroi) 77,646 (17.916)
13. Elio Di Rupo (PS, Bergen) 76,211 (13.390)
14. Julien Verstraeten (sp.a, Oudenaarde) 74,05 (2.859)
15. Anny De Maght (BLAUW, Aalst) 73,657 (4.245)
16. Philippe Moureaux (PS, Molenbeek) 73,164 (7.851)
17. Bart Somers (VLD, Mechelen) 71,937 (8.682)
18. Jean Vandecasteele (sp.a, Oostende) 70,852 (10.873)
19. Didier Gosuin (FDF, Oudergem) 5.324 (70,732)
20. Vincent Van Quickenborne (VLD, Kortrijk) 69,995 (6.358)
21. Jacques Simonet (MR, Anderlecht) 69,883 (8.491)
22. Harrie Dewitte (PVDA+, Genk) 67,467 (1.431)
23. Freddy Willockx (sp.a, Sint-Niklaas) 67,037 (8.486)
24. Marnic De Meulemeester (VLD, Oudenaarde) 65,45 (4.343)
25. Jean-Luc Dehaene (CD&V, Vilvoorde) 64,697 (3.310)
26. Jef Gabriels (CD&V, Genk) 64,165 (8.565)
27. Françoise Schepmans (MR, Molenbeek) 62,788 (5.721)
28. Anne-Marie Lizin (PS, Hoei) 62,647 (3.389)
29. Charles Picqué (PS, Sint-Gillis) 60,424 (4.173)
30. Vera Dua (Groen!, Gent) 60,072 (8.210)

Conclusie: rood boven in deze top-30 (7 vermeldingen op de 30 voor de PS, 7 voor de sp.a). CD&V niet zo sterk als gedacht, maar dat heeft ook te maken met het ontbreken van boegbeelden in de grote steden en de niet-opname van bijvoorbeeld Turnhout of Roeselare (nog niet geverifieerd).

8 oktober in Brussel en Wallonië

Bijna niet belicht in de Vlaamse pers, maar toch interessant: de verkiezingen aan de andere kant van de taalgrens en in de 19 Brusselse gemeenten.

1. Waals Gewest: Luik, Charleroi et les autres...

Luik: Willy Demeyer (PS) verstevigt zijn positie als burgemeester en voorzitter van de PS-federatie Groot-Luik. Deze laatste functie nam hij bij het overlijden van Guy Mathot over. Dat lokte veel kritiek uit, aangezien de man op deze manier te machtig dreigde te worden binnen de partij. Maar de kiezer lijkt veeleer geneigd de politiek van stadsvernieuwing, die van Luik terug een aangename stad maakt, te honoreren. 18.999 voorkeurstemmen bevestigen Demeyer.


Minstens even gelukkig is Didier Reynders (MR), die 17.250 keer werd aangeduid. Proportioneel gezien is zijn score zelfs beter dan die van de burgemeester (94,3 <=> 84,78). Andere coryfeeën lijken niet in het stuk voor te komen. ex-minister Jean Pierre Grafé (cdH), in de affaire Dutroux tot aftreden gedwongen na onsmakelijke (en niet met de werkelijkheid overeenstemmende) geruchten, haalt 2.754 stemmen. José Happart heeft nog 1.630 supporters. De zittende PS-cdH coalitie blijft aan.

Charleroi:
Ook hier blijft de burgemeester zitten, maar minder comfortabel dan zijn collega Demeyer. Jacques Van Gompel haalt minder voorkeurstemmen in een grotere stad (17.916), zijn partij krijgt een rammeling (min DERTIEN procent en zeven zetels kwijt), maar bovendien komt MR-belager Olivier Chastel zeer dicht in de buurt. De blauwe apotheker haalt maar 900 stemmen minder dan de burgemeester. Philippe Van Cauwenberghe (kort voor de verkiezingen in het nieuws gekomen met een plakoorlogje met de cdH én de zoon van) haalt 3.140 stemmen. De niet onaantrekkelijke cdH-kopvrouw Véronique Salvi krijgt er 4.219. PS, MR en cdH gaan in een tripartite de stad besturen.


Bergen: Elio Di Rupo (13.390 voorkeurstemmen) behoudt de absolute PS-meerderheid, maar gaat ongeveer 10 procent en 3 zetels achteruit tot 52%. Tot zover is alles gezegd, want de anderen komen niet echt in de buurt. Dichtste belager MR strandt op nog geen 17%. De paarse coalitie gaat hier normaal gezien verder.

Ath: PS-kamerlid Bruno Van Grootenbrulle (7.136 voorkeurstemmen, of 79,33 relatief) vervult met verve de rol van opvolger van "Dieu" Spitaels en volgt zichzelf op als burgemeester. De PS zakt wel van 68 naar 60%. Drie zetels gaan verloren. In Hoei blijft Anne-Marie Lizin aan het bewind, ook na het beschamende incident rond beïnvloeding van de rechterlijke macht. Onze flamboyante senaatsvoorzitter krijgt 3.389 stemmen. Ze verliest wel haar absolute meerderheid. Twee zetels gaan verloren. De PS neemt er de MR bij. In Seraing wordt Alain Mathot, zoon van Guy en kamerlid, de nieuwe burgemeester. 8.137 mensen stemden voor Mathot junior. Een andere voorstede van Luik, Ans, krijgt Waals en Franse Gemeenschapsminister Michel "Johnny Walker" Daerden als titelvoerend burgemeester. Hij behoudt de absolute meerderheid. Ietwat aangeschoten reactie te bewonderen op YouTube.



2. Brussels Gewest
Brussel Stad:
Freddy Thielemans (PS) gaat drastisch vooruit in voorkeurstemmen en haalt er meer dan 8.000. De PS wordt ook de grootste partij van de stad. Ecolo wordt uit de coalitie gebonjourd, na het verraad van Isabelle Durant. Nu ex-schepen Henri Simons is er het hart van in. Hij dreigde er zelfs even mee het ontslag van Isabelle "Hysterie en Miserie" Durant te vragen. Joëlle Milquet doet het zeer goed: de cdH haalt 21% (de PS 31%) en ze trekt zelf 6.240 voorkeurstemmen.



Schaarbeek:
Laurette Onkelinx bijt in het zand tegen zittend FDF-burgemeester Clerfayt, die met een monsterscore en de steun van Isabelle Durant blijft zitten waar hij is. Laurette heeft nog werk voor de boeg. Er gaapt een kloof van 7.000 stemment tussen haar (5.000) en de zittende burgemeester (12.000).



Overige gemeentes:
Charles Picqué (4.173, Sint-Gillis) en Philippe Moureaux (7.851, Molenbeek) blijven aan de macht voor de PS, het FDF is blij met Olivier Maingain (3.985, Sint-Lambrechts-Woluwe), Didier Gosuin (5.324, Oudergem) en Martine Payfa (Watermaal-Bosvoorde). De MR houdt Anderlecht (Jacques Simonet, 8.491), Ukkel (minister Armand De Decker, 6.394) en Vorst (Corrinne De Permentier, 4.035). Nieuwe naam in Sint-Joost: PS-staatssecretaris Emir Kir haalt in Sint-Joost-Ten-Node de meeste stemmen. sp.a-minister Pascal Smet doet het in Brussel Stad goed met een sp.a-spirit-groen!-lijst (1.266 stemmen, 35,848). Bert Anciaux (570 stemmen) raakt niet verkozen.


Battleground 2006:extended edition

Zoals beloofd, een wat uitgebreidere analyse van de gemeenteraadsverkiezingen.

1. Leuven

We beginnen met de rode metropool aan de Dijle. "Mijnheerke" Louis Tobback gaat onbedreigd zijn derde ambtstermijn in. De VLD van challenger Patricia Ceysens is gewoon vernederd. Dertienduizend Leuvenaren gaven de norse burgervader het vertrouwen voor six more years. Coalitiegenoot CD&V, die met de hilarische affiche "ik ben uw nieuwe burgemeester" naar de kiezer trok, ziet boegbeeld Carl Devlies stranden op 5.614 stemmen. Hij mag nog veel boterhammetjes eten. Opvallende namen: Bieke Verlinden (lid jongerenkabinet sp.a, rechtstreeks verkozen met 1.349 stemmen), Saïd El Khadraoui (EP-lid, lijsttrekker voor de Kamer in 2003, 2.193), Magda Aelvoet (agalev-oude knar, lijstduwer met 1.090 stemmen). Bruno Tobback (minister van Pensioenen en Leefmilieu)ç haalde net iets meer dan 12% van de stemmen van zijn vader.



2. Mechelen

Het Mechels "stadsproject" van Bart Somers (bestaande uit ongeveer iedereen die in de vorige coalitie zat, min de niet-overgelopen CD&V'ers) haalt 30,8%. Bij gebrek aan vergelijkingsbasis (de lijst van Somers in 2000 bestond uit VLD en VU, agalev haalde 9% en het is niet duidelijk hoeveel stemmen de overgelopen schepenen aanbrengen) mag je zeggen dat de burgemeester status quo blijft. Persoonlijk lapt hij er wel 3.000 stemmen bij.


Minder leuk nieuws: VB'er Frank Creyelman (niet geheel onbesproken) is de tweede meest populaire met meer dan 5.000 voorkeurstemmen. Caroline Gennez strandt op een zucht van de 4.000. Inge Vervotte overvleugelt lijsttrekker Karel Van Butsel en trekt er 3.400. Het enthousiasme voor spiritist Ali Salmi (1.738) blijkt groter dan dat voor Anissa Temsamani (1.263).

3. Brugge

Patrick Moenaert blijft zitten. Wie had het anders verwacht? Bijna 17.500 Bruggelingen zagen dat het goed was. De stad ligt proper. Er lopen niet te veel lastige jongeren rond en er wordt goed geld verdiend. Wat wil een West-Vlaming nog meer? De CD&V gaat zonder veel problemen naar negenendertig procent en staat zelfs niet zo ver van een absolute meerderheid.
Opvallend: de overstap van de VLD naar de christen-democraten brengt ex-VLD-voorzitter Randall Lesaffer (1.333) niet bijster veel op. Hij raakt net niet verkozen, ondanks zijn uitgebreide economisch plan voor de Haven.


Frank Vandevoorde (5.335), lijsttrekker voor sp.a-spirit, doet het niet slecht. De lijst doet er een procentje bij (tot 24%). Mercedes Van Volcem (2.876) gaat bij het inspecteren van haar nagellak in vliegende vaart de gracht in, maar dat verwondert maar weinigen. Met de populariteit van Pierre Chevalier is het niet erg goed gesteld (1.336). Het VB in Brugge heeft met Frank "Heinrich" Vanhecke de tweede populairste van de stad in huis (6.066 en 4 zetels winst).

4. Gent

In de belangrijkste stad van Vlaanderen gaat sp.a-spirit er flink op vooruit. Plus zeven procent en van 14 naar 17 zetels! Daniel Termont ontpopt zich tot stemmenkanon: 19.600 Gentenaars vallen voor de schepen van Feestelijkheden en -belangrijker- de Haven. De allochtone kandidaten scoren bijzonder goed: Fatma Pehlivan (4.756) en (Resul Tapmaz, spirit, 2.780) halen veel stemmen. Spirit haalt in Gent overigens nog twee verkozenen: Lieven Decaluwé (schepen) en Annelies Storms (Kamerlid) brengen het op eigen kracht tot in de Raad.

Frank Beke geeft een stevig duwtje onderaan de lijst (8.419). Vice-Premier Freya Van den Bossche probeerde hetzelfde (5.132). Schepen Karin Temmerman haalt vanop de tweede plaats net iets minder stemmen dan Fatma.


Bij de VLD (stabiel op 11 zetels) is de opvallendste score die van Mathias De Clercq. De jonge progressieve liberaal duikt met 4.891 stemmen onmiddellijk het schepencollege binnen. Enkel Guy Verhofstadt (premier, naar het schijnt, 7.977) en Sas (10.429) staan nog voor hem. Hoopgevend, in een partij die tot voor kort nog met Jean-Marie Dedecker zat opgescheept. Ook Catharina "Ik ben kwiek" Seghers teistert de komende legislatuur de Gentse gemeenteraad (1.936).



Grote verliezer is ongetwijfeld de CD&V. In een originele campagne probeerde men iemand die even saai is als Yves Leterme te bombarderen tot kandidaat-burgemeester. Hoongelach wordt zijn deel, Filip "snurk" Van Laecke weet blijkbaar meer harten te veroveren bij het Wit-Gele Kruis dan in Gent. Exit Filip I voor Gent (7.158 stemmen, twee zetels achteruit). Anne Martens (dochter van) doet het een stuk slechter dan Mathias De Clercq, maar raakt toch nog in de gemeenteraad: 2.057 stemmen.

Ook het VB gaat op zeer verheugende wijze de dieperik in. Lijsttrekker Francis "Jawohl mein Führer" Van den Eynde mag zijn Oostfrontsympathieën voortaan met twee collega's minder gaan belijden.



Rest ons nog de goede score van Groen!, die evenwel enkel aanleiding zal geven tot wat enthousiaster gegraas op de schaarse grasperkjes die Gent telt, want Vera Dua (8.210) geraakt alweer niet tot een schepenambt. Toch is 12% zeker een hele mooie score. Samen met de 31% van sp.a-spirit doet dit dromen van een progressieve meerderheid...

5. Oudenaarde

Ook hier gaat CD&V/N-VA achteruit. Tot verrassing van externe waarnemers slaagde de lijst van Richard "My name is Bond, BoerenBond" Eeckhaut en kandidaat-burgemeester Jean-Pierre Van Der Meiren (ocharme 1.579 stemmen) er niet in om coalitiepartner VLD de loef af te steken. Ook Cindy Franssen doet het niet zo goed (1.167). Jonge kracht Pieter Orbie (ACW) daarentegen haalt mooi 1.452 stemmen en mag zich opmaken om schepen te worden.



Keizer van Oudenaarde blijft dan ook de bedeesde Marnic De Meulemeester (4.343 stemmen). Wars van enige pretentie blijft de man uit Nederename de stad besturen. Zijn eigen VLD levert amper een habbekrats in van haar historisch hoge score uit 2000. Schepenen Peter Simoens (2.571) en Peter Dossche (1.545) blijven zitten.



Verliezer van deze verkiezingen is ongetwijfeld SAMEN, het kartel van sp.a en onafhankelijken. Hoewel Julien Verstraeten met een Dewachterscore van 74,05 andermaal de meest populaire Oudenaardse kandidaat is, heeft dit meer te maken met de achteruitgang bij SAMEN zelf. Twee zetels gaan verloren, wat vanuit democratisch oogpunt erg te betreuren valt. Nu is er bijna géén oppositie meer in Oudenaarde. André Vansteenbrugge (718), Lucien Foubert (612) en Johan Blondeel (736) blijven samen met Marc Ottevaere (onafhankelijk lijstduwer, 678) zitten in de gemeenteraad. Maarten Blondeel (zoon van) komt met 621 stemmen in de gemeenteraad, maar in principe moet een van beide Blondeels plaats maken voor eerste opvolger Nathalie Dumont (plaats 2, 488 stemmen).

Groen! Oudenaarde gaat 2% vooruit en krijgt een gekozene. Ook het VB stijgt. Het eet de andere zetel op die SAMEN verliest. Een extra VB'er kan lekker irrelevant gaan doen in de gemeenteraad voor de volgende zes jaar. Ook in Oudenaarde had een progressieve krachtenbundeling zetels extra kunnen opleveren...

7. Kortrijk
Grootmogul Stefanus I De Clerck (8.634) verliest zijn absolute meerderheid. Winnaar van de verkiezingen is staatssecretaris Q, die met 6.358 stemmen en een dewachter van 69,99 de populairste is in relatieve termen. Verliezer is Philippe De Coene, die -ondanks een procentuele vooruitgang en een mooie score van 4.083 stemmen- uit de coalitie vliegt. Sic transit gloria mundi.



8. Oostende
De slag om de Vismijn is met 7-0 gewonnen door Jean Vandecasteele en Johan Vande Lanotte. De verdeelde uitdager VLD gaat achteruit, sp.a-spirit versterkt de absolute meerderheid. De grootspraak van J-M Dedecker levert hem amper 2.950 stemmen op en een achteruitgang van 3% voor de lijst, terwijl Vandecasteele (10.873), OCMW-voorzitter Franky De Block en partijvoorzitter Vande Lanotte (6.411) met gemak beter doen. Bescheidenheid siert de mens, mijnheer Dedecker?



de rest volgt nog...

vrijdag, oktober 13, 2006

Bezoekersaantallen site/blog

Nu de campagne erop zit, tijd om eens te kijken naar de populariteit van internetmiddelen. De campagnesite frederikdhondt.be trok van de lancering eind augustus tot de dag van de verkiezingen 493 bezoekers en 891 pageviews. Een piek was er de maandag na de lancering van de campagne op de KLF-fuif in de Griffel (30 bezoekers). Voor de rest bleef de site rustig rond de 12 à 13 kijkers per dag hangen. De meeste bezoekers kwamen uiteraard in September (321). Op 1 bezoeker uit Stockholm na, kwamen alle hits van Belgische IP-adressen. Meest populaire onderdeel was het Gastenboek, voor het Campagnemateriaal.

Schril contrast met deze blog, die voor dezelfde periode door 1639 mensenwerd bezocht, waarvan 758 in september. 2.846 pageviews waren het resultaat (1349 in september). 45% van de nieuwsgierigen komt via Google, 15% via frederikdhondt.be, 15% via Planet UGent, 10% komt rechtstreeks, 5% via Blogger en de overige 10% is niet toe te wijzen. 4 snoodaards uit Bologna vormen de uitzondering op de zeer Belgische samenstelling van de bezoekers. Meest populaire stukken waren die over de gemeenteraadsverkiezingen in andere steden. Het item over Antwerpen trok de meeste mensen.


Foto's campagnekaravaan

Ook nog vergeten in volle univ-drukte: de foto's van de autokaravaan (7 oktober).